Het Berner Kornhaus werd gebouwd in de jaren 1711-1718. Het geldt als een van de belangrijkste gebouwen van de barokperiode in Bern. Op de 3 verdiepingen lagen graanvoorraden opgeslagen, de grote hal op de begane grond werd gebruikt voor marktdagen en in de kelder lagen de vaten wijn opgeslagen. “Venetië drijft op water maar Bern op wijn” luidde een gezegde uit die tijd.

Aan het begin van de 19e eeuw veranderde de situatie drastisch: Bern verloor de lucratieve landvoogdijschappen. De levensmiddelenvoorziening werd grotendeels geprivatiseerd en de lonen voor de ambtenaren werden niet langer in natura –in de vorm van hout, graan en wijn- uitgekeerd. De „Kornhäuser“ (graanhuizen) verloren hun functie.

Nadat het gebouw diverse functies had gehad werd het verhuurd als horecagelegenheid. De kasteleins dienden kaas en worst op aan lange tafels en serveerden er wijn bij uit grote vaten die langs de zijmuren stonden opgesteld.

De omzet werd echter steeds minder. In 1893 kreeg de architect Friedrich Schneider de opdracht de hoge ruimte met gewelven te veranderen in een feestzaal. Hij construeerde de houten galerijen en ontsloot de kelderruimte met een imposante trap. Op initiatief van de kunstschilder, heraldicus en wethouder Rudolf Münger (1862-1929) organiseerde de bouwcommissie van de stad een wedstrijd met als doel, de kelder te voorzien van kleurrijke schilderingen. Münger deed ook mee aan de wedstrijd en kreeg de opdracht.

In 1998 zocht de stad een huurder met een nieuwe visie die de Kornhauskeller een nieuwe bloeiperiode kon geven. De stad koos voor de BINDELLA-onderneming; deze leidt in Bern o.a. het Ristorante Verdi en andere restaurants in diverse Zwitserse steden.