9°
8°
Moeilijkheidsgraad:
K 5. Technisch slechts weinig veeleisende ferrata, maar maximaal aan gevaar blootgesteld en met enkele je van je krachten berovende passages (overhangende rotswanden). Deze doen vraagt vooral om onverschrokkenheid en flink aanpakken. Na een derde deel te hebben gedaan, is het mogelijk de helling met rolstenen onder de Tête aux Chamois op te gaan.
Dalplaats/vertrekpunt:
Col du Pillon (1546 m), wegoversteek van Gstaad naar Les Diablerets; postautolijn.
Aanloop:
Vanaf het kabelbaanstation even omlaag naar de Cabane des Diablerets (2485 m), hier rechts aanhoudend op de Hüttenweg over een ongevaarlijke rotstrap omlaag naar de opstap (ca. 2400 m).
Via ferrata de la Tête aux Chamois:
Een grasband die geleidelijk in een recht nog voetbreed rotsterras overgaat, leidt naar de loodlijn en zorgt meteen voor een iets verhoogde hartslag. Vervolgens worden dwars en omhoog afgewisseld; loodrechte, van ijzeren beugels voorziene passages leiden naar de volgende band. Na ongeveer een derde van de totale route komt de ferrata bij de voet van de wand; wie genoeg heeft van het zenuwslopende uitstapje op de loodlijn kan naar beneden uitstappen ("échappatoire").
Het vervolg van de ferrata is met korte overhangende rotswanden en steile traversen nog iets veeleisender. Absolute kicks worden gegarandeerd door de Rocher Jaune, een gele, uitstekende rotswand onder machtige daken - dansen boven een bodemloze diepte, maar wel prima gezekerd (stap- en grijpbeugels, kabelzekering). Verder op banden; over een onderbreking helpt een houten balk. Luchtig traverserend naar een overhangend gedeelte en vervolgens over een massieve rots wat makkelijker een markant terras op. Linksaf naar de laatste steile stijging en daarover naar het eindpunt (ca. 2410 m).
Terugweg:
Een pad leidt door de kaar Entre la Reille omhoog naar het kabelbaanstation op de Tête aux Chamois.
K 5. Technisch slechts weinig veeleisende ferrata, maar maximaal aan gevaar blootgesteld en met enkele je van je krachten berovende passages (overhangende rotswanden). Deze doen vraagt vooral om onverschrokkenheid en flink aanpakken. Na een derde deel te hebben gedaan, is het mogelijk de helling met rolstenen onder de Tête aux Chamois op te gaan.
Dalplaats/vertrekpunt:
Col du Pillon (1546 m), wegoversteek van Gstaad naar Les Diablerets; postautolijn.
Aanloop:
Vanaf het kabelbaanstation even omlaag naar de Cabane des Diablerets (2485 m), hier rechts aanhoudend op de Hüttenweg over een ongevaarlijke rotstrap omlaag naar de opstap (ca. 2400 m).
Via ferrata de la Tête aux Chamois:
Een grasband die geleidelijk in een recht nog voetbreed rotsterras overgaat, leidt naar de loodlijn en zorgt meteen voor een iets verhoogde hartslag. Vervolgens worden dwars en omhoog afgewisseld; loodrechte, van ijzeren beugels voorziene passages leiden naar de volgende band. Na ongeveer een derde van de totale route komt de ferrata bij de voet van de wand; wie genoeg heeft van het zenuwslopende uitstapje op de loodlijn kan naar beneden uitstappen ("échappatoire").
Het vervolg van de ferrata is met korte overhangende rotswanden en steile traversen nog iets veeleisender. Absolute kicks worden gegarandeerd door de Rocher Jaune, een gele, uitstekende rotswand onder machtige daken - dansen boven een bodemloze diepte, maar wel prima gezekerd (stap- en grijpbeugels, kabelzekering). Verder op banden; over een onderbreking helpt een houten balk. Luchtig traverserend naar een overhangend gedeelte en vervolgens over een massieve rots wat makkelijker een markant terras op. Linksaf naar de laatste steile stijging en daarover naar het eindpunt (ca. 2410 m).
Terugweg:
Een pad leidt door de kaar Entre la Reille omhoog naar het kabelbaanstation op de Tête aux Chamois.
 | Quelle: Eugen E. Hüsler/Daniel Anker: Wandern vertikal. Die Klettersteige der Schweiz, AT Verlag, Baden 2004 |
Informatie
Gebied:: Waadtländer Alpen, Les Diablerets
Top: Tête aux Chamois (2525 m)
Duur:: totaal 3 uur (klettersteig 2 R uur).
Hoogteverschil: omlaag en weer omhoog 240 m (klettersteig 100 m).
0 Reacties