Muotathal
Inleiding
Het Muotathal staat bekend om zijn weersvoorspellende boomkikkers, streekgebonden en natuurgevoelige weerprofeten en het 200 km en meer lange karstgrottenstelsel van Höllochs. Muotathal heeft veel te bieden, ook 's winters: wie voor het eerste ijsklimmen wil uitproberen, is hier aan het goede adres.
Het Muotathal is een groen, langgerekt en door de bergen omzoomd bergdal in Schwyz, dat in de buurt van de hoofdplaats van het kanton zijn dalingang heeft en in het zuiden aan het kanton Uri en in het oosten aan het kanton Glarus grenst. Met 172 vierkante kilometer is het Muotadal qua oppervlak een van de tien grootste gemeenten van Zwitserland en is het bijna even groot als het hele kanton Zug.
In het gebied van deze gemeente bevindt zich een van de langste grotten ter wereld. Het in 1875 ontdekte grottenlabyrint van Höllloch strekt zich volgens de huidige stand van het onderzoek uit over een lengte van 195 kilometer (!) en bevindt zich onder het karstgebied van het oerwoudachtige Bödmerenwald en van Silberen. In tegenstelling tot andere grotten is het Höllloch nauwelijks met verharde paden en elektrische verlichting voor bezoekers "getemd". Daarom worden tochten in het Höllloch - van korte rondleidingen van 1,5 uur tot meerdaagse expedities met bivak - door opgeleide gidsen begeleid. In deze onderaardse wereld van stalagmieten en stalactieten zijn ook diepe kloven, sprookjesachtige rotspartijen, "gletsjermolens" en versteningen te bewonderen.
Door de afgelegen geografische ligging hebben de mensen in het dal hun oorspronkelijke karakter en hun bedachtzame rust bewaard. Hun droge humor is tot in de verre omtrek bekend; op een grappig wandelpad wordt hier meer over verteld. Ook is er een eigen, geliefde volksmuziekstijl bewaard gebleven. Bekend zijn de Muotathaler Wetterfrösche, ook "Wetterschmöcker" genoemd. Tweemaal per jaar dragen ze - sterk beïnvloed door hun bevindingen in de vrije natuur - hun humoristische weerprognose voor het hele jaar voor.
