Gemsstock, 2196 m hoogte: Toppen, couloirs en diepsneeuwhellingen, zover het oog reikt. De eindbestemming, de Piazza Grande in Locarno, is ver weg. Dani Arnold drijft ons vooruit. De alpinist en berggids uit Uri zal ons van noord naar zuid leiden, door het hart van de Alpen.

De eerste bochten brengen ons terug in het heden en geven ons kracht voor de beklimming van de Gloggentürmli. 1800 meter onder onze voeten loopt de Gotthardtunnel. Daarin passeren auto’s en treinen in een paar minuten de Alpenkam. Een surrealistische ge- dachte – hier boven in de onderge- sneeuwde bergwereld. Onze lijnen in de sneeuw zijn wel echt. Ze gaan naar beneden, naar de Gotthardpas. Op de pasweg ligt metershoge sneeuw. 

Met de Pizzo Lucendro in het zicht, boren we onze laatste reserves voor de volgende beklimming aan. Opnieuw duiken we de diepte in, de sneeuw stuift in het late middaglicht omhoog. Het bier heeft al lang niet zo lekker gesmaakt als die avond op het terras van de Rotondohut. 

IJspieken en rotswanden zijn zijn leven: Dani Arnold is een gediplomeerde berg- gids – maar vooral een alpinist en recordhouder op moeilijke klimroutes, overal ter wereld. In Uri in het bergdorp Biel op 1720 m hoogte opgegroeid, is het alpinisme hem praktisch met de paplepel ingegoten. 

Als we bij het ochtend- gloren uit de hut stappen, trekt een indrukwekkend weerspektakel onze aandacht. We staan midden op de meteorologische grens. Vanuit het noorden trekken wolken in het dal omhoog en wikkelen zich om de toppen, om meteen weer door het hogedrukgebied in het zuiden weg- geblazen te worden. Het is zover, op naar het zuiden.

We zijn snel bij de Rotondopas, de Piz Rotondo lokt, maar die slaan we vandaag over. Perfecte papsneeuw zorgt ervoor dat we vanochtend snel naar het Val Bedretto afdalen. Met een laat- ste bocht landen we pal voor de deur van Ristorante All’Acqua, waar een schotel met Ticinese lekkernijen en soep al op ons wachten. De versterking is hard nodig want voor ons volgende bed is er eerst nog een beklimming van vier uur. 

In de Cristallinahut zijn we defini- tief aan de zuidkant van de Alpen aangekomen – ook cultureel gezien. Hutbeheerder Emanuele serveert bij het avondeten een Merlot uit Ticino. Er heerst een levendige, gezellige sfeer. Zonder een grappa met hem te drinken, laat hij ons niet naar bed gaan. 

De volgende dag nemen we de laatste etappe onder de latten. Bij zons- opgang zitten we al op de Cima di Lago – omlijst door prominente toppen uit het Wallis, opvallende toppen uit Centraal-Zwitserland en talrijke toppen uit Graubünden. In het zuiden verliezen de dalen zich in de uitgestrektheid van de Povlakte. De imposante Basòdinogletsjer is stille getuige van onze laatste bochten richting zuiden. 

In gedachten nog steeds bij de onder- gesneeuwde bergen, staan we al snel met onze skischoenen op de lenteweiden van het Val Bavona. Wanneer we in Locarno uit de bus stappen, is Andermatt heel ver weg. Onze ogen dwalen over het Lago Maggiore. Op de berg- toppen schittert de sneeuw.