Vergankelijke kunst.

Het authentieke dorp in Val d‘Hérens bereik je met het openbaar vervoer in 45 minuten vanaf Sion. De Dent Blanche domineert het landschap, ook in dit rustige skigebied.

Het geratel van een kettingzaag verbreekt de stilte van de bergwereld. Boven het bergstation van de stoeltjeslift stuift een sneeuwwolk op. Marcio zit geknield op een enorme hoop sneeuw en zaagt contouren uit de harde, bevroren sneeuw. Hier haalt hij er een spie uit, daar werkt hij de zaagsnede nog wat bij. Hij legt de laatste hand aan een reusachtige sneeuwsculptuur: een vrachtwagen op ware grootte.

Alles begon toen Marcio een paar jaar geleden helemaal achterin Val d'Hérens aan de skilift van Arolla werkte. Op rustige momenten begon de liftmedewerker de sneeuwhopen die rond hem lagen, te bewerken tot sculpturen. De gasten reageerden enthousiast op de onverwachte kunst op de berg. Wat hem er dan weer toe aanzette om elke winter nog iets gekkers te creëren: een kat, een draak, woeste gezichten – of, zoals onlangs, een complete vrachtwagen. Zijn sculpturen zijn hol en je kunt er binnengaan. “Eigenlijk boor ik galerieën in de sneeuw. Aan de buitenkant ontstaat er een beeldhouwwerk, binnenin een serie van minisculpturen.”

De exploitanten van de kabelbanen erkenden al snel de toegevoegde waarde van een medewerker zoals Marcio. Het creëren van sneeuwsculpturen hoort sinds kort officieel bij zijn werk. Nu wordt de grote sneeuwschuiver ingezet. Aan het begin van de winter hoopt de pistenbully een enorme berg sneeuw op. Als de sneeuw hard is geworden, begint Marcio eraan: uur na uur, dag na dag. Met de kettingzaag haalt hij blokken uit het binnenste en stapelt ze buiten op elkaar. Er ontstaat een vrachtwagen van sneeuw: 15 m lang, ruim vier meter hoog en vier meter breed. Voor de details neemt de sneeuwkunstenaar de zaag ter hand, daarna kleinere schoppen of zelfs een broodmes. De binnenkant lijkt op een kathedraal: een drieënhalf meter hoge ruimte versierd met fresco's, dieren en figuren – liefdevol gedecoreerd met kaarsen, kleurige lampen en schapenvachten om op te zitten.

Met zijn sneeuwsculpturen is Marcel een ambassadeur geworden van deze kleine toeristische bestemming Skileraren, locals en gasten komen kijken hoe zijn creaties ontstaan. Als de sculptuur klaar is, wordt ze een soort ontmoetingspunt en een dankbaar fotografie-onderwerp voor bezoekers – maar ook voor de kunstenaar. “De gasten volgen me op Instagram en Facebook. Zo kan ik mijn mooiste momenten en creaties met hen delen, ook als ze weer thuis zijn.”

Marcio groeide op in de Parijse banlieues, en sneeuw en bergen kende hij een half leven lang hoogstens van tv. Toen hij 18 was, verloor hij zijn vader en volgde hij zijn moeder naar Zwitserland. Hij werd er op slag verliefd op de streek. “Evolène heeft iets heel aparts. Iedereen kent hier iedereen, het is als een grote familie”, vertelt hij liefdevol over zijn nieuwe heimat. “En de omgeving!” Marcio's blik zweeft over het panorama. De bergwereld hier is echt indrukwekkend, gedomineerd door de alomtegenwoordige Dent Blanche, die majestueuze vierduizender, en omlijst door zovele andere prachtige bergtoppen en gletsjers.

Marcio kan zich geen mooiere plek voorstellen om te wonen en te werken. “Als kabelbaanmedewerker moet ik nooit vrijaf nemen om te gaan skiën. We zijn elke dag boven op de berg”, glundert hij. Het leven in de bergen en het skiën zijn z'n grote passies geworden. “Het skigebied van Evolène is een echte insidertip. Heel ongedwongen. En je hoeft hier bijna nooit aan te schuiven”, verraadt hij. En dat niet alleen: dankzij de oriëntatie liggen de pistes bijna altijd in de zon en toch zijn ze sneeuwzeker, want de liften gaan tot hoger dan 2600 m boven zeeniveau.

Als zijn dienst bij de skilift erop zit, blijft Marcio vaak nog even hangen bij zijn sneeuwsculptuur. Soms werkt hij iets af, soms geniet hij met vrienden van een fondue binnenin de sculptuur en soms vindt hij het fijn om hier helemaal alleen de dag af te sluiten. “De rust die 's avonds over de berg neerdaalt, het licht van de ondergaande zon: die momenten zijn gewoon onbeschrijflijk”, vertelt hij enthousiast. Zijn vrachtwagen van sneeuw versiert hij liefdevol met kaarsen en kleurige lampen. En met zijn hoofd is hij al bij toekomstige projecten: “Ooit in Alaska of Canada bij een wedstrijd een gigantisch werk creëren”, daarvan droomt hij. Of hier in Evolène iglo's bouwen om te overnachten. En een heel sculpturenlandschap, een enorm kasteel voor de kinderen. Wie weet wat Marcio de volgende keer uit de sneeuw tevoorschijn tovert?