Van de Malojapas slingert de weg zich naar beneden naar het Val Bregaglia. Het dal strekt zich uit tot Chiavenna in Italië. Tegenwoordig bestaat het uit vele dorpjes die zijn gefuseerd tot één enkele politieke gemeente met zo'n 1500 inwoners: Bregaglia. De officiële taal is Italiaans.

Er loopt één weg door het Val Bregaglia (Val Bargaia in het plaatselijke dialect) en die volgt de rivier de Mera. Het dialect stamt af van het Lombardisch en het Romaans en is naast het Italiaans de voertaal. Naast andere culturele bijzonderheden is het dal gekend omdat hier heel wat kunstenaars thuis waren. Het bergdal was de thuisbasis van de kunstenaarsfamilie Giacometti en de schilder Giovanni Segantini verklaarde Soglio in de wintermaanden als zijn tweede thuis. Ook het bekende adellijke geslacht "de Salis" stamt uit het kleine Soglio.
Alle informatie over de kunstenaars in het Val Bregaglia

Het dorpje troont op een zonneterras op 1090 m boven zeeniveau en kijkt uit over het dal en de Scioragroep. De schilder Giovanni Segantini was hier zo van onder de indruk, dat hij het omschreef als de "drempel van het paradijs" en het in zijn beroemde Alpendrieluik vereeuwigde. In 2015 werd deze nauwelijks 150 zielen tellende gemeente verkozen tot het mooiste dorp van Zwitserland.

Hier begint de reis van de tamme kastanje, die ooit door de Romeinen werd meegebracht naar het Val Bregaglia. Tussen de dorpen Soglio, Bondo en Castasegna liggen de grootste kastanjebossen van Europa. De bomen gedijen hier goed dankzij de talrijke zonnige dagen in dit zuidelijke dal in Graubünden. De kastanje gold vroeger als een crisisbestendig voedingsmiddel, want de vrucht bevat veel vitamines en het meel is meerdere jaren houdbaar. De kastanje zou ook het immuunsysteem versterken.

Giacomo Waltenspühl runt zijn bioboerderij Pedarneir en verwerkt de kastanjes van zijn eigen bomen. Als de rijpe kastanjes van de boom gevallen zijn, scheidt hij de goede kastanjes van de slechte. Een deel van de mooie, geselecteerde kastanjes verkoopt hij vers. De andere worden volgens de traditie van het Val Bregaglia drie tot vier weken gerookt in zogenaamde "cascine" of rookhutjes. Typisch voor die periode zijn de geheimzinnige rookslierten die door het dal trekken.

Na het roken worden de kastanjes gepeld en dan brengt Giacomo Waltenspühl ze naar Mulino Scartazzini in Promontogno. Zoals vroeger meestal het geval was, staat ook de molen van Scartazzini vlak aan de rivier. De molen heeft een eigen turbine die met behulp van waterkracht elektriciteit maakt en hem zo van de nodige energie voorziet. Hier worden de kastanjes in een speciale molen verwerkt tot meel.

Vittorio en Giulio Scartazzini runnen het familiebedrijf in de tiende generatie. Naast kastanjes malen en verwerken ze ook graansoorten. Vittorio Scartazzini is verantwoordelijk voor het malen en zijn broer Giulio verwerkt in de ruimte ernaast het meel tot kastanjepasta of brood. De producten zijn te koop in het dorpswinkeltje om de hoek.
Link: 

Gepoft, in kaas en honing of als meel: je vindt de kastanje terug in talrijke producten. Als je het Val Bregaglia in de herfst bezoekt, moet je er zeker wat van proeven. Naast pasta en brood zijn ook kastanjegnocchi een populair gerecht. Voor zoetekauwen zijn er kastanjegebak en -koekjes.

Het Kastanjefestival: bijna een maand lang draait in het Val Bregaglia alles om de kastanje. Terwijl de kastanjeproducenten de handen vol hebben met het oogsten en verwerken, is het voor bezoekers het juiste moment om het spoor van de kastanje te volgen. Op wandelingen vol afwisseling, bij een proeverij of tijdens een rondleiding kom je alles te weten over deze kleine vrucht. Bijzonder indrukwekkend is het traditionele slaan van de kastanjes, waarbij ze van hun schil worden ontdaan.