De Alpes Vaudoises per e-mtb en racefiets ontdekken.

De Vaud, met de Col de la Croix als bekendste beklimming, huisvest tevens in Aigle het centrum van de internationale wielersport van de UCI en kent eindeloos veel mogelijkheden, zowel op de mountainbike als op de racefiets.

Samen met oud-Nederlands kampioen wielrennen en WK-medaillewinnaar Léon van Bon maak ik me klaar voor twee mooie en afwisselende dagen, met als belangrijkste leermoment dat de e-MTB onwijs gaaf is, veel voordelen biedt, duurzaam is en dat het fietsen in de Alpen voor een breed publiek toegankelijk maakt.

Onze week in Zwitserland begint enigszins anders dan vooraf gedacht. “Twee e-bikes?!”, roep ik duidelijk met enig ongeloof. Ook Léon kan het niet laten te benoemen dat we allebei ex-profs zijn en geen trapondersteuning nodig hebben. De gidsen zijn echter onvermurwbaar. “Een dag als twee bejaarden op de e-bike”, zeggen we lachend en met de nodige zelfspot. Dat is alvast toch de eerste link die wij leggen met de fietsen die juist in landen als Zwitserland al erg ingeburgerd zijn.

Vanuit Villars-sur-Ollon beginnen we aan de eerste klim in de Alpes Vaudoises. Het gaat meteen omhoog, offroad over steile bergpaden, langs groene Alpenweiden. Compleet bezweet van de eerste beklimming komen we aan bij l’Alpage des Chaux, een traditionele kaasmakerij zoals je die alleen in het echte Zwitserland ziet. Hier komen we even op krachten en delen we onze eerste e-bike-ervaringen met elkaar.

Wat blijkt? De e-bike is een uitkomst tijdens de steile offroadbeklimmingen en is stiekem best leuk! Het is bovendien erg duurzaam en het houdt mensen uit de auto. Het is de ideale oplossing voor mensen voor wie het beklimmen van bergen en steile paden met een reguliere racefiets of gravelbike, te zwaar. En… je bent lekker sportief bezig.

We ontdekken de kaasboerderij en houden een lachwekkende fotoshoot met de traditionele koebellen (een must in de Alpen!). Daarop zetten we onze tocht op de elektrische mountainbijke via het het bergdorpje Taveyanne, een afgelegen plek met een panoramisch uitzicht over de bergen van de Alpes Vaudoises verder. We klimmen gestaag door naar de Col de la Croix. Offroad, over de mooiste bergweggetjes.

Met een GoPro op mijn helm en in volledige focus daal ik het technische parcours naar Les Diablerets af, een van de authentieke bergdorpen aan de voet van het hooggebergte. Vanuit het historische en middeleeuwse stadje Rougemont rijden we via de rivier La Sarrine naar Château-d’Oex, klaar voor een welverdiende lokale lunch.

Om volledig kennis te maken met de Vaud volgt nog een etappe van Les Mosses naar Leysin. Deze tocht zorgt voor prachtige beelden tussen de koeien en de unieke Zwitserse houten chalets. Er wordt gelachen, gefietst en een beetje gewerkt, want ja, ook dat moet gebeuren. Het laatste stuk rijden we zonder fotograaf, drone of gids. Pas dan kan je echt genieten van het uitzicht, van de vrijheid en van de stilte die enkel af en toe onderbroken wordt door het getjilp van vogels. Wat wil je nog meer?

Onze reis door de Alpes Vaudoises gaat verder op de Col de la Croix, de befaamde beklimming die in 2022 nog onderdeel was van de zevende etappe van de Tour de France. Dit keer stappen we niet op een elektrische mountainbike, maar op een roadbike zoals wij als oud-wielrenners gewend zijn. Alsof een echte etappe verreden zou worden, wordt de klim geanalyseerd. De stijgingspercentages, de snelste tijden op Strava en wie op welk gedeelte in het voordeel is. Gelukkig hebben we Tijn mee, die ons duidelijk maakt dat we hier zijn om de regio te ontdekken, niet om te koersen.

De eerste kilometers rijden we zwijgend naast elkaar omhoog. Zo zwaar én mooi is de Col de la Croix. Het laatste gedeelte is steil, dat is in mijn straatje. Ik kan het niet laten om toch even van Léon weg te rijden. Dat gevoel van wielrenner of wielrenster zijn is voor iedereen hetzelfde, of het nu in een peloton als prof is of als amateur met een vriendengroep. Zeker in een prachtige regio als de Vaud. De strijd tegen concurrentie, de strijd tegen jezelf of de strijd tegen de berg? In essentie is wielrennen voor ons allemaal gelijk en het is hier in Vaud ook erg toegankelijk.

Nog even over mijn onderlinge strijd met Léon: op de top van de Col de la Croix is het tijdsverschil minimaal. Een prachtige afdaling volgt in het berglandschap van de Alpes Vaudoises, met achter ons de besneeuwde toppen van het bergmassief Diablerets (met de top op 3210 meter hoogte) en voor ons uit het dal van Aigle, de stad waar de UCI gehuisvest is en waar we ook nog een rondleiding op ons staat te wachten.

Het UCI in Aigle is het centrum voor de internationale wielersport. Naast het hoofdkantoor, waar 60 mensen werkzaam zijn, biedt het centrum trainingsfaciliteiten voor nationale en internationale atleten. Er is een wielerbaan, een sportschool en op het buitenterrein vind je een BMX-baan en een pumptrack. De UCI biedt talenten uit landen waar fietsen (nog) niet vanzelfsprekend is de faciliteiten om zich te ontwikkelen.

In het centrum is het ook mogelijk om als individu een baanclinics te boeken of een bedrijfsevent te organiseren. Het is zeker interessant om een keer een kijkje te nemen, want overal hangen prachtige, historische wielerfoto’s, er is een shop aanwezig en een restaurant voor een gezonde lunch.

Belle de Gast is voormalig profwielrenster van Parkhotel Valkenburg, ze won onder meer de Volta Limburg Classic. Momenteel werkt ze als fysiotherapeute en is Belle fietsburgemeester van Utrecht om fietsen te promoten als een duurzame en gezonde vorm van transport en het verbeteren van het fietsklimaat.

“Zwitserland biedt niet alleen prachtige landschappen maar ook een goed ontwikkelde fietsinfrastructuur en een fietsvriendelijke cultuur. Fietsen in dit land is een unieke ervaring.“