We zijn de avond ervoor al aangekomen in Davos, het startpunt van onze vijfdaagse safari. De eerste dag op de loipe begint dus heel ontspannen. Geen wekker, geen tijdsdruk: afspraken hebben we thuis al genoeg. Deze week draait helemaal om genieten in een rustig tempo. 

Wanneer de eerste zonnestralen over de huisberg glijden en de gevel van ons hotel in warm licht zetten, krijgen wij ook zin om op pad te gaan. De interne klok – of is het toch de maag? – zegt: 'tijd om in actie te komen'. 

Nog voordat we bij het uitgebreide ontbijtbuffet zijn, ruiken we de heerlijke geur van koffie. Een Birchermuesli, wat roerei en een paar sneetjes knapperig brood belanden op ons bord en geven ons energie voor de eerste etappe. Terwijl we ons over de loipekaart buigen en een tweede kop inschenken, beslissen we waar de eerste langlauftocht heen zal gaan. 

Na een korte stop om ons om te kleden op de kamer, pakken we onze klassieke ski's uit de skiruimte en gaan we op pad. De loipe is vanaf het hotel gemakkelijk te voet bereikbaar. 

In het begin rillen we nog wat, maar dat verandert snel: voor de aftrap van vandaag hebben we besloten het idyllische zijdal Sertig op langlaufski's te beklimmen. 

Eerst volgen we rustig een beekje. Maar met de afslag naar het zijdal begint de klim. En die is pittig! De ademhaling wordt zwaarder, maar we vinden ons ritme De ski’s hebben goed grip, waardoor we gelijkmatig de loipe omhoog glijden. Je voelt dat je leeft. Een laatste push over de top, en dan ontvouwt zich voor ons een prachtig uitzicht: een uitgestrekte hoogvlakte, omringd door majestueuze bergen. Gelukt!

In de verte zien we een klein kapelletje; daarachter, een beetje verscholen, ligt het dorpje Sertig met zijn door de zon gebruinde houten huizen. Daar moeten we vandaag naartoe. Intussen gaat het licht bergaf. Niet veel later bereiken we het restaurant in een eeuwenoud Walserhuis. Het is er gezellig druk, maar we bemachtigen nog een tafeltje buiten. Achteroverleunen, diep ademhalen. 

Op het tafeltje naast ons dampt een huisgemaakte gerstesoep in de middagzon. Ziet er heerlijk uit. Een korte blik op de menukaart wordt al snel langer. Bündnerplättli of toch liever Capuns? Het liefst zouden we meteen alle streekgerechten proeven. Uiteindelijk gaan we voor Capuns, met een portie Maluns erbij – een vegetarische streekspecialiteit van aardappelen. Daarbij krijg je appelmoes en een stuk pittige Bündner bergkaas. Puur genot. Nog een snelle espresso en we gaan weer verder. De notentaart slaan we over – als motivatie voor later.

De pittige klim van vanochtend levert ons nu een snelle afdaling op. Met vaart zoeven we naar beneden – tot de afdaling plots stopt. Niet door een val of een gebroken stok, maar omdat het bankje in de zon simpelweg te verleidelijk is om zomaar voorbij te suizen. Dus: pauze! 

Met wat extra zon op zak beginnen we aan het laatste stuk. We slingeren langs de rivier in hoog tempo het dal in. In een ooghoek flitsen de bomen voorbij, en even later zijn we weer bij het hotel. Dat is genoeg voor vandaag, althans wat het langlaufen betreft. Sportkleren uit, badjas aan. In de whirlpool genieten we van welverdiende ontspanning van de spieren, voordat we de avond rustig laten uitklinken. Daarna gaan de lichten uit. Welterusten.

De volgende ochtend begint bijna zoals de vorige: opstaan, ontbijten en weer in de langlaufoutfit. Vandaag staat de tweede etappe van onze langlaufsafari op het programma. We trekken verder naar de volgende langlaufregio. Bij de hotelreceptie staat Michelle al klaar om onze tassen aan te nemen. De tochtorganisator brengt ze rechtstreeks naar het eindpunt van de etappe. 

Dankzij het inbegrepen ov-ticket bereiken we zonder bagage de nieuwe loipe. Eén ding mogen we niet vergeten: onze ski's. Onderweg wachten nieuwe routes en nieuw geluk. Vandaag proberen we de skatingstijl. Wat de dag ook in petto heeft, één ding staat vast: het blijft patgific.