Volop genieten tijdens een rit op de passen. Een lievelingstocht in de Alpes vaudoises met wielrenner en tourgids Alain Rumpf.
Inleiding
Schilderachtige wijngaarden tegen een indrukwekkend Alpendecor, verkeersarme passen die in de kuiten gaan zitten en culinaire verleidingen langs de kant van de weg: De Alpes vaudoises zijn een walhalla voor wielrenners. Geen wonder dat wielrengids Alain Rumpf zijn geboortestreek graag aan zijn gasten laat zien.
Aigle
Nestled between mountains and vines, Aigle Castle protects the authentic old town of Aigle and its picturesque streets. From the centre of the village, it’s a short train ride to the mountain resorts and the shores of Lake Geneva making Aigle the ideal base for lots of days out, except there’s already so much to do here.
Kaart
Hij is mooi, de beklimming op de Col de la Croix. Maar je moet hem verdienen! Met een hoogte van meer dan 1300 meter en een lengte van 23 kilometer behoort deze pas tot de langste en zwaarste van Zwitserland. De laatste kilometers voert de tocht met mooie panorama´s door bossen en langs frisse alpenweiden, terwijl in de rug het bergmassief van de Dents du Midi de hoogte in rijst.
Tijdens de eerste kilometers door het Rhônedal net na Aigle is er nog gelegenheid om een beetje op te warmen. Daarna slingert de weg tussen wijngaarden door bochten waar geen einde aan lijkt te komen. Eerst kom je voorbij het kasteel van Aigle, later rij je door de traditionele dorpen Bex en Gryon.
Geen pas lijkt op elkaar.
Tot de klassiekers van de Alpes vaudoises behoren meteen drie passen: de Col de la Croix (1778 meter boven zeeniveau), Col du Pillon (1546 meter boven zeeniveau) en Col des Mosses (1445 meter boven zeeniveau). Naast de oneindig mooie Col de la Croix maakt de Col du Pillon indruk met de nabijheid van de gletsjer Les Diablerets en met de alpiene omgeving. En in 2016 ging zelfs de Tour de France over de Col des Mosses – een duidelijke aanbeveling voor de fietser. Geen wonder dat de drie passen op het programma voor de gasten van Alain Rumpf, wielrenner en tourgids, staan.
Fietsen is een levensstijl
Vaudois Alain Rumpf heeft van zijn wielerpassie zijn beroep gemaakt. Toen hij twaalf was, heeft hij de sport ontdekt dankzij zijn moeder. Zij gaf hem een krantenartikel over wielrentochten die werden georganiseerd door de fietsclub Vevey. Alain nam er een keer aan deel en het was liefde op het eerste gezicht.
Wegen die verwennen.
Alain Rumpf is nu al meer dan 20 jaar actief in de fietsbusiness. Eerst als eliterijder op regionaal en nationaal niveau en inmiddels als Chief Cycling Officer voor het Grand Tours‑project. In deze functie creëert hij unieke fietsavonturen voor wielrenners, die hij zelf ook als gids begeleidt. Al meer dan 15 jaar woont hij nu in de Alpes vaudoises, die hij inmiddels kent als zijn broekzak.
"Als ik een tocht voor gasten samenstel, hecht ik veel waarde aan routes met weinig verkeer en mooie panorama's", legt Alain uit. "Een goede route laat bovendien de veelzijdigheid van de streek zien, zoals bijvoorbeeld de beklimming van de Col de la Croix of het plotselinge weidse uitzicht over het magische Meer van Genève.”
Geschiedenis langs de kant van de weg
Een kijkje in het leven van de lokale bewoners, ook dat willen gasten meemaken tijdens Alains tochten. “Een dorp als Rougemont is een mooie plek om even te stoppen. De knusse houten chalets in de dorpskern hebben twee aparte ingangen. Hier hebben meerdere generaties onder een dak gewoond, ieder met een eigen entree", legt Alain uit.
Kaasmakerij L’Etivaz
Bij zo veel hoogtemeters hebben gasten soms ook een kleine pauze nodig. Alain Rumpf plant deze bij de kaasmakerij van L’Etivaz, waar de bergmelk van de omliggende Alpen wordt verwerkt. De kelder met metershoge rekken vol kazen is indrukwekkend. De L’Etivaz AOP is een harde kaas van koeienmelk die tijdens het maken verhit wordt boven het open vuur van sparrenhout. Daar komt ook zijn kruidige rookaccent vandaan.
Wie zijn racefiets voor vandaag laat staan, kan met een kaasplankje en een glas Chasselas van de avond genieten. Tenslotte voel je de beklimming door de wijnbergen nog wat in je kuiten.