Politieke structuur in de 17e eeuw

Maar er waren ook grote verschillen tussen de kantons. De rechten van de inwoners waren nauw verbonden met hun status en de politieke structuur van het kanton.
De zes Landkantone hielden regelmatig zogenaamde Landsgemeinde, waar de mannelijke inwoners konden beslissen over de belangrijke zaken van het kanton. Niet alle gemeenten hadden echter het recht om deel te nemen aan de Landsgemeinde. Daarnaast verdeelde een kring van invloedrijke families de macht in de belangrijkste ambten onder elkaar.
In sommige stadskantons zoals Zürich, Bazel en Schaffhausen was het bestuur voornamelijk in handen van de gilden. Om lid te worden van een gilde moest je aan zeer strenge criteria voldoen, wat onder meer inhield dat inwoners van het platteland van deze kantons geen kans hadden om politieke invloed uit te oefenen.
Andere steden zoals Bern, Luzern, Freiburg en Solothurn werden bestuurd door edelen . Dit betekende dat een paar families in de hoofdstad regeerden en gewone burgers niets te zeggen hadden. In Bern worden de heersers "Edele Heren" genoemd.
De zogenaamde "Gemeenschappelijke Heerschappijen" werden geregeerd door baljuws. Deze baljuws werden afwisselend vanuit de verschillende kantons gestuurd. Aangezien de katholieke kantons in de meerderheid waren, werden er meer katholieke dan protestantse baljuws aangesteld, wat niet alleen leidde tot spanningen tussen protestantse inwoners en katholieke baljuws, maar ook tussen de kantons.
De situatie was iets beter in de onderworpen gebieden zoals Vaud, dat werd geregeerd door Bern: De Berner baljuws regeerden samen met lokale afgevaardigden.
Het gezamenlijke orgaan, waaraan vertegenwoordigers van alle kantons deelnamen, was de Tagsatzung. Dit had echter geen bindende kracht.

Gerelateerde links