Saint-Ursanne
Inleiding
Saint-Ursanne breidt zich uit in een bebost dal en boeit bezoekers met de middeleeuwse stadskern. Het stadje ligt aan de rivier de Doubs en is bereikbaar over een charmante brug.
De plaats ligt in een zonnig dal, ingebed tussen twee beboste heuvels en de rivier de Doubs. Volgens de legende dankt de plaats zijn bestaan aan de Ierse monnik Ursicinus, die zich hier vestigde en als een heremiet in een grot woonde. Ter ere van hem werd de kapel Ermitage Saint-Ursanne gebouwd, die samen met de grot ook vandaag de dag nog kan worden bezichtigd.
Een hoogtepunt van deze plaats is de abdijkerk met de enorme klokkentoren. Vanuit de oorsprong als religieus centrum groeide Saint-Ursanne uit tot een stad die zich vooral richtte op de landbouw en visserij. De stad doorstond twee grote branden en ook de pest liet er zijn sporen na. Nadat bij hoog water de brug wegspoelde, werd in de 18e eeuw de brug “Saint-Jean” gebouwd. Die loopt in vier massief stenen bogen over de rivier naar de middeleeuwse stadskern, die is opgebouwd op basis van de plattegrond van de oude vestingwerken. Saint-Ursanne wordt gekenmerkt door zijn drie poorten en zijn smalle straten en pleinen omzoomd door rijen huizen, vooral die tussen de collegiale kerk en het stadhuis, waarvan de fontein versierd is met een beeld van de heilige Ursicinus.
Als contrast met de middeleeuwse stad ligt er aan de andere kant van de rivier een interessante kleine arbeiderswijk uit het jaar 1918, die herinnert aan het industriële verleden van dit gebied. Iets buiten het dorp ligt het indrukwekkende spoorviaduct, dat in 1877 gebouwd werd.
ISOS
ISOS staat voor het bestand van stadsgezichten in Zwitserland die bescherming verdienen en van nationale betekenis zijn. Dit bestand wordt door de Rijksdienst voor Cultuur (Bundesamt für Kultur, BAK) samengesteld. ISOS benoemt de waardevolste nederzetting van Zwitserland Op dit moment zijn dat ongeveer 1200 stadsgezichten, van gehucht tot stad. Dit bestand maakt het mogelijk om de ontwikkeling en de identiteit van de opgenomen nederzettingen te doorgronden. Dit draagt bij tot het behoud van Zwitserse architectonische diversiteit en bevordert een duurzame planning en een hoogstaande Baukultur.
