Thuis op de piste.
Inleiding
Iedere vrije minuut op de piste – een cliché? Niet voor Jan, Ben, Finn en Ron. De vier broers dromen ervan wedstrijdskiër te worden. Ze zijn al op de goede weg. Want ze worden gezien als de grootste talenten van skiclub Obersaxen.
Obersaxen
De regio Obersaxen Mundaun is een culturele en op de natuur georiënteerde vakantiebestemming. Op een 12 km lange zonnige helling van 1072m tot 1430m boven de zeespiegel liggen de buurtschappen Obersaxen, een typische Walsergemeente met 29 'Weilern' (hoeves) en Mundaun (Surcuolm & Flond).
Kaart
“Waar is mijn skipas?”, roept Finn half tegen zichzelf, half naar zijn broers.
30 paar ski's, een salade aan skistokken, beschermers, handschoenen en helmen. Dit is aan de orde van de dag voor Jan (15), Ben (13), Finn (11) en Ron (6). Het is nog niet eens acht uur, maar de vier jongens willen zo snel mogelijk de piste op, hoewel de liften pas over een halfuur opengaan.
Elke dag komen de locals in hun blauwe skiclubjassen langs. Dat wilden wij ook.
Perfecte plek om te wonen: De piste ligt pal achter het huis en de stoeltjeslift is maar een paar keer prikken met de stok verwijderd.
Jan, Ben, Finn en Ron doen waar velen slechts van dromen. Ze brengen iedere vrije minuut in de sneeuw door. Woensdagmiddag, vrijdagmiddag, zaterdag, zondag. Al sinds ze maar enigszins recht konden lopen, skiën ze. En na drie, vier winters op de skischool mochten ook zij naar “Wisalis”, de afdeling van skiclub Obersaxen voor de kleintjes.
Het is voor hen niet zo vanzelfsprekend, dat vier broers zo veel en zo goed skiën. Hun familie komt immers uit het lage deel van Zwitserland, het skigebied Obersaxen ligt op 170 km afstand van huis. Maar ook hun ouders zijn gepassioneerde skiërs. En net als hun grootouders hebben ook zij een vakantiehuis in Obersaxen als tweede huis.
Verbluffende techniek, uitstekende skistijl, gepast tempo: de vier vallen op op de piste.
Nauwelijks staan Jan, Ben en Finn aan de start van de trainingshelling of hun wedstrijdmentaliteit is aangewakkerd.
Experts roemen hun vaardigheden. De trainer is onder de indruk van de inzet en het talent van de broers. Dat wil wat zeggen, want hij was het die Carlo Janko heeft opgeleid – de winnaar van Olympisch goud, wereldkampioen en winnaar van de wereldbeker uit Obersaxen.
Nu onderscheidt niets hen meer van de grootste wedstrijdskiërs.
Volledig geconcentreerd, explosief als een katapult starten. Zo dicht mogelijk langs de poortjes. Een paar adviezen van de trainer aannemen, weer omhoog naar de start en nog eens het bos met paaltjes in.
Ron volgt zijn broers. Als de groten trainen, doet hij mee.
Zijn hoogtepunt van de dag komt 's middags: met de hele familie dwars door het skigebied bochten maken. En vooral: de welverdiende icetea-pauze 's middags in de Canortabar.
De stemming wordt hooguit wat minder als het tijd is om aan de laatste dalafdaling te beginnen, terug naar het laagland.
Tricks van de skisterren nadoen, op de bospaden skiën, schansen bouwen: de dagen zijn te kort.
Als de training voorbij is, hebben de steeds beter wordende skicracks nog lang niet genoeg van de piste. Met z'n vieren jagen ze door het skigebied, springen ze over iedere hobbel, zoeken geheime bospaden of oefenen ze op de tricks van hun idolen, de skisterren van het wereldbekercircus.
Voor het perfecte geluk ontbrak maar een ding: voor altijd in Obersaxen wonen. Die droom wordt nu werkelijkheid.
Jan, Ben, Finn en Ron wilden altijd al definitief in Obersaxen wonen, de hele week, de hele winter, het hele jaar. Deze wens gaat nu in vervulling. Jan en Ben zijn toegelaten tot de talentschool Surselva – reden genoeg om hierheen te verhuizen. Nu is de piste echt naast mijn bed. Meer skiën kan bijna niet. Of toch wel? We zullen zien...
Tips van Jan, Ben, Finn en Ron
Jan: Na het skiën op de ijsbaan hockeyen.
Ben: Poulet-Flügeli voor de lunch, in Restaurant Stai van de moeder van Olympisch kampioen Carlo Janka.
Finn: tafelvoetbal en pingpong als het stormt in het Rufalipark.
Ron: icetea, zelfgebakken taart en genieten van het uitzicht in de Canortabar op de Alp Sezner.
Allemaal: limonade en snacks bij Enes aan de bar op Kartitscha en dan de laatste dalafdaling.