In de zevende hemel. Exclusief wit wonderland.
Inleiding
Bij heliskiën in Gstaad is de reis zelf een deel van het doel. Het is heel goed mogelijk dat een van de weinige vrouwelijke beroepspiloten in Zwitserland de machine bestuurt.
Gstaad
Gstaad in het Berner Oberland biedt een aansprekende mix voor bezoekers: behalve de prominente accommodaties van chaletdorp Gstaad, hebben ook de kleinere, ongekunstelde buurdorpen aantrekkelijke arrangementen voor gezinnen met kinderen. Het centrum van Gstaad heeft zich in de laatste jaren ontwikkeld tot de kortste shoppingmijl van Zwitserland.
Kaart
De duim omhoog, een vriendelijke lach uit de cockpit, de sneeuw stuift op en weg is ze.
Julie May laat ons achter op de diepbesneeuwde Gstelli, maakt een bocht met de helikopter en verdwijnt achter de volgende berghelling. Het geklapper van de rotorbladen verstomt geleidelijk en verdwijnt dan helemaal.
Adrenaline pompt door het lichaam en euforie verdrijft elke andere gedachte.
We bevinden ons in één groot wit paradijs: een steil, wit terrein met prachtige doorgangen en speelse hellingen, een en al sneeuw, zoals in een Youtube-clip.
En dat allemaal voor ons!
De vervulling van een nostalgisch verlangen.
We waren al eerder in deze droom gestapt: Het avontuur begon al met de ouverture van deze fantastische freeride-belevenis. Opstaan terwijl het nog donker is, de uitrusting bij elkaar pakken, energie innemen bij het buffet en afdalen naar het vliegveld dat er in 2018 al heel anders uit zal zien, moderner en geciviliseerder, meer in overeenstemming met de maatstaven van Gstaad. Maar nu straalt de rustieke hangar van Air Glaciers nog de glamour uit van een Siberië-expeditie.
Zijn we klaar voor een reis naar de zevende hemel?
Een charmante vrouw schuift samen met een vliegveldmedewerker een Ecureuil B3 naar buiten, kijkt in het rond en zegt: «Zijn we klaar voor een reis naar de zevende hemel?»
De voorpret van de passagiers vult de heli met positieve energie.
Julie May is 30 jaar oud, ze is afkomstig uit Verbier en een van de weinige vrouwelijke helikopterpiloten in Zwitserland. Naast veeleisende transporten en reddingsacties vliegt zij regelmatig skiërs naar het besneeuwde eldorado. «Heliskiën is voor mij ook heel speciaal», vertelt zij later glimlachend: «De voorpret van de passagiers werkt aanstekelijk. De helikopter is zo gevuld met positieve energie dat hij als het ware vanzelf vliegt.»
Dromen met de ogen open!
En dan sta je boven op de top, het lawaai van de helikopter heeft plaats gemaakt voor een bijna spookachtige stilte, alsof iemand een pauze-toets heeft ingedrukt.
De berggids geeft het groene licht en het lichaam begint te dansen. De sneeuw stuift, de wind striemt in het gezicht, en in een dramatisch steil decor glijdt je als vanzelf van de berg omlaag, waarbij de diepe sneeuw houvast biedt om je eigen banen te trekken. De zintuigen staan op scherp en je bent helemaal gefocust op de volgende draai of de volgende sprong. Het is alsof de natuur haar armen spreidt en je wil betoveren met het gezang van sirenen. Je laat je verlokken en verzinkt in geluk.