Guggenhürli

Naast de kerk van Oberkirch is de voormalige wijngaard en het zomerhuis waarschijnlijk het belangrijkste historische gebouw in het gebied van de voormalige gemeente Langdorf.

Het werd rond 1720 gebouwd door de rentmeester Joseph Anton Bruno Johner, bekend als Rüpplin. Dit werd tot voor kort aangenomen. Tegenwoordig weten we dat het gebouw en de gevels oudere onderdelen uit 1575 en 1590 bevatten. Bepaalde structurele vormen, overblijfselen van historisch decoratief schilderwerk en een oud Rüpplin-wapen ondersteunen deze veronderstelling. Rond 1791 bouwde Hans Ulrich Holzer de oostelijke uitbreiding.

De naam Guggenhürli is heel toepasselijk. Het komt van "Guggen" (kijken, zien) en van de Oudhoogduitse term "Hora", "Hüreli" (kleine heuvel), die een uitzicht biedt. Een grappenmaker die iets anders vermoedt.

Belangrijke eigenaren en bezoekers

Johann Conrad Freyenmuth, regeringsraadslid en eigenaar (1775 - 1843). Zijn belangrijkste prestatie als bouwdirecteur was de aanleg van de kantonale weg tussen Frauenfeld en Weinfelden, inclusief de bouw van de brug in Eschikofen, die eindigde in een financieel fiasco en Freyenmuth moest aftreden.

De belangrijkste eigenaarspersoonlijkheid is waarschijnlijk Johann Conrad Kern (1808 - 1888) of, om precies te zijn, zijn vrouw Aline Kern, dochter van Johann Conrad Freyenmuth. Kern was ook lid van de kantonale regering van Thurgau, evenals senior rechter, wethouder van onderwijs, lid van de Nationale Raad, federaal rechter, voorzitter van de Nationale Raad, lid van de Raad van Staten, medeoprichter van de ETH Zürich, onderhandelaar in de handel van Neuchâtel en buitengewoon en gevolmachtigd minister in Parijs aan het hof van Napoleon III.

Dramatische gebeurtenissen vonden plaats in 1799, toen Oostenrijkse en Franse troepen tegenover elkaar stonden in en rond Frauenfeld tijdens de Coalitieoorlog, wat resulteerde in een hevige strijd. Volgens bronnen nam de Franse bevelhebber, generaal Charles Nicolas Oudinot, zijn commandopost in Guggenhürli in, waar hij de actie kon overzien. Dit viel echter uit in het voordeel van de Fransen en ze trokken zich terug naar Zürich, waar ze later meer succes hadden.

Later werd er minder gevochten rond Guggenhürli. Na 1853 wisselden de eigenaars met kortere tussenpozen. In het aangrenzende gebouw produceerde het bedrijf Burkhardt, waaruit het bedrijf Hero voortkwam, conserven.

De Guggenhürli werd uiteindelijk eigendom van de scholengemeenschap Frauenfeld, die hier twee kleine appartementen wilde bouwen. Na een emotionele woordenwisseling in de pers wilden de kiezers de lening echter niet goedkeuren. Sloop van het kleine huis leek daarom onvermijdelijk tot 1963, toen een groep verantwoordelijke burgers samenkwam om het vervallen gebouw te kopen en het te restaureren in overeenstemming met de criteria voor conservatie.

De coöperatie Guggenhürli werd opgericht en Langdorf en Frauenfeld werden verrijkt met een veelbezocht en goed onderhouden architectonisch monument. Nu is er een kleine tentoonstelling over de heer en mevrouw Kern, een kleine collectie schilderijen van de Frauenfelder schilder Martha Haffter en een kleine zaal die ideaal is voor burgerlijke huwelijken (er wordt gezegd dat het een van de 50 mooiste trouwlocaties in Zwitserland is).

De coöperatie Guggenhürli heeft ook een kleine wijngaard aan de voet van de heuvel. De Müller-Thurgau is een uitstekende witte wijn, die niet alleen wordt gewaardeerd door de bruidsparen, maar ook door een veeleisende klantenkring.

Opmerking: Deze tekst werd vertaald door automatische vertaalsoftware en niet door een menselijke vertaler. Er kunnen vertaalfouten in staan.