Het traditionele hotel uit 1883 werd sinds 1987 doorlopend en met veel liefde gerestaureerd door de vereniging Pro Binntal. Tegenwoordig straalt het weer met hernieuwde pracht en praal en wordt het gerund door Regula Hüppi.

Het is tegenwoordig moeilijk voor te stellen: Maria Schmid had al negen kinderen toen ze in 1883 naar het nieuw gebouwde Hotel Ofenhorn verhuisde, en daarna zouden er nog vijf volgen. Met een minimum aan personeel en al dat grut op sleeptouw, leidde ze het bedrijf zomer na zomer, terwijl haar man met gasten op bergtochten ging. 

Britse aristocraten die in Binn mineralen wilden winnen, moesten eerst per schip naar het continent reizen, vervolgens per trein naar Brig en uiteindelijk per postkoets naar Fiesch. Van daaruit liepen ze twee en een half uur lang bepakt en bezakt naar Binn. “En wij denken dat we een zwaar leven hebben”, zegt Regula Hüppi met een glimlach. “Maria Schmid moet iets speciaals gehad hebben, een moederlijk aura, een duidelijke flair als gastvrouw,” zegt Regula Hüppi. De Britten kwamen immers in steeds groteren getale. In 1897 werd het hotel uitgebreid. Toen was onder andere ook een jonge Winston Churchill te gast. In 1906 kwam er een gebouw bij. 

De heropleving als historisch hotel is te danken aan de vereniging Pro Binntal, die het enige hotel in het dal al sinds 1985 steunt en het met veel visie promoot. Tussen 2007 en 2016 liet de vereniging het hotel met veel historisch gevoel restaureren. Grenen vloeren werden blootgelegd, oude jugendstilschilderijen kwamen tevoorschijn en de voormalige “Petite Salle” werd ingericht met origineel meubilair uit de belle époque. Zelfs het behang in de ontbijtzaal kon op basis van originele fragmenten gereconstrueerd en in een weelderige zeskleurenprint geproduceerd worden. Al snel was dit weer een van de mooiste historische hotels van Zwitserland.

Regula was nog geen 30 jaar oud en zelfs nog niet helemaal afgestudeerd van de hotelschool in Thun. Zonder idee waar het schip zou stranden, besloot ze toch voor een seizoen naar Binn te gaan en daar het hotel te runnen. Nu is ze hier alweer voor het derde jaar – met veel plezier. “De mensen hier zijn erg open, ze steunen me volledig.”

Af en toe zijn er nog wel gasten die vragen om de “heer des huizes”, zegt Regula Hüppi lachend: “Dan stuur ik gewoon een medewerker naar de receptie en vermaak ik me met het schouwspel.” Ook op zulke momenten denkt ze niet zonder trots aan Maria Schmid en haar andere voorgangers, aan hun kracht en vreugde als gastvrouw – en aan het citaat waarvan ze zich niet meer kan herinneren wie het ooit gezegd heeft: “Het succes van vrouwen neemt toe met de afwezigheid van mannen.”