Niet zonder trots prijst vader Bruno Morerod al lachend zijn jongste spruit. Bijna teder strijkt zoon Joël over het essenhout van het nieuwste flitsende exemplaar. – Handwerk van het merk Morerod.

Beiden hebben dan ook niet meer dan een smalend lachje over voor de gewone sleeën uit Davos. Want door het lage zwaartepunt en de beweegbare glijders maken hun sleeën een uiterst kleine draaicirkel mogelijk en verschaffen ze een heel ander sleegevoel. Bovendien zijn hun glijders voorzien van een speciale ski-laag waardoor je er een duizelingwekkende vaart mee maakt.

Twee houten latten worden als een sandwich op elkaar geplakt en meteen op de glijvlakvorm gespannen. In deze gebogen positie kan het geïmpregneerde hout uitharden voordat de volgende dag de stijve glijvorm in een paar ski's wordt gezaagd. Alleen zo kan gegarandeerd worden dat de linker- en de rechterkant nagenoeg identiek zijn en ook werkelijk rechtdoor glijden wanneer ze dit moeten doen.

In een slee voor meerdere personen, een soort bob, stoof hij toen over de bergpas naar beneden. Die avontuurlijke slee bestaat niet meer. Hij werd het slachtoffer van een “ongelukje” – meer wil Bruno niet kwijt. Maar de passie is gebleven.

Maar 10 tot 15 exemplaren van deze voortreffelijke bolides worden er per jaar gemaakt. De Morerods verdienen hun boterham met schrijn- en timmerwerk. Het hoogtepunt voor iedere werknemer is echter het bouwen van sleeën.

Regelmatig komen alle medewerkers bijeen voor een sleetochtje bij nacht. Uiteraard heeft iedereen zijn eigen slee. In de handel kosten die handgemaakte bolides ongeveer CHF 600,-.

En het is geen slecht idee om het bochtige traject van tevoren bij daglicht te inspecteren. Dat geldt natuurlijk niet voor de Morerods, want die kennen elke vierkante centimeter van de zeven kilometer lange piste.

Wie ooit met een van hun sleeën heeft gereden, begrijpt waarom ze zich steeds weer van die piste laten afglijden – de funfactor is gewoonweg enorm.