4000 m piek in Wallis

Op een imposante 4634 m hoogte troont de Dufourspitze in het Monte Rosa-massief. Deze bergtop is de hoogste van Zwitserland!

De herkomst van zijn naam is een mysterie. Maar een ding is zeker: De Dom is de hoogstgelegen Zwitserse berg die zich volledig op Zwitsers grondgebied bevindt.

De Matterhorn: Symbool van Zwitserland. 4478 meter hoog en met zijn piramidevormige silhouet waarschijnlijk de meest gefotografeerde berg ter wereld. Je zult versteld staan van deze majestueuze piek – of je nu wandelt, skiet of een uitkijkpunt bezoekt.

De noordelijkste top van het Monte Rosa-massief en tegelijkertijd de op een na hoogste berg van Zwitserland. Ook populair voor meervoudige beklimmingen!

Een van de twee Breithorn-tweelingen boven Zermatt. Een populaire tocht voor vierduizender-nieuwelingen, goed bereikbaar dankzij het bergstation Matterhorn Glacier Paradise.

De Grand Combin de Grafeneire is onderdeel van het Grand Combin-massief, dat met recht de “Zwitserse Himalaya” wordt genoemd. Het bergmassief is namelijk omhuld door dikke gletsjerlagen.

De Breithorn bij Zermatt omvat de volgende toppen en punten: Breithorn West (hoogste top, 4164 m), Breithorn Mittelgipfel (middelste top, 4156 m), Selle (Breithorn-zadel, diepste punt van de bergkam: 4020 m), Breithorn-tweelingen: Breithorn Ost (4138 m) en Gendarm (4106 m); Roccia Nera/Schwarzfluh (4073 m).

Hoewel hij met de naburige Matterhorn geduchte concurrentie heeft, is de Obel Gabelhorn met zijn gelijkmatige vorm toch voor velen een van de mooiste bergen van de Alpen. Maar niet alleen zijn aanblik is uniek, ook zijn beklimming.

De beklimming van de Parrotspitze begint aan de Zwitserse kant bij de bekende Monte Rosa-Hütte. Deze top behoort tot het Monte Rosa-massief.

Een van de twee Breithorn-tweelingen boven Zermatt. Een populaire tocht voor vierduizender-nieuwelingen, goed bereikbaar dankzij het bergstation Matterhorn Glacier Paradise.

De stiekeme koning van de Mischabelgroep, boven het Walliser dorp Täsch. De klim omhoog naar de top is bepaald geen peuleschil!

Een populaire klimroute van de Castor begint bij Klein Matterhorn. In vergelijking met andere bergreuzen is deze klim niet erg zwaar, maar daarom niet minder mooi.

De Signalkuppe staat op de grens tussen Italië en Zwitserland. Op deze bergreus staat het hoogste gebouw van Europa: de Capanna Margherita.

Een berg zo uit een prentenboek: piramidevormig en bijna helemaal vrijstaand. De beklimming van de Weisshorn is een van de mooiste en tegelijkertijd zwaarste beklimmingen in de Alpen.

Deze markante vierduizender met goed herkenbare spits hoort bij de Mischabelgroep. De Nadelhorn is een naar verhouding eenvoudigere vierduizender.

Een geliefde bestemming in de buurt van Zermatt, geschikt voor zowel alpinisten als niet-alpinisten. Met de kabelbaan wordt de route wat eenvoudiger, waardoor de Breithorn bekendstaat als de makkelijkst te beklimmen vierduizender.

Met de kabelbaan omhoog naar Klein Matterhorn wordt de klim op de Schwarzfluh een stuk eenvoudiger. Deze top wordt zelden om zichzelf beklommen. Meestal dient hij slechts als oversteekplaats.

De oversteek van de Liskamm is berucht. Zo ook zijn westelijke top, die ook wel “de Mensenvreter” wordt genoemd.

De op een na hoogste top van de Berner Alpen én de koudste van het hele Alpengebied. De sterk vergletsjerde Aletschhorn ligt in het Unesco-werelderfgoed Jungfrau Aletsch.

De Grand Combin de Valsorey is onderdeel van het Grand Combin-massief, dat met recht de “Zwitserse Himalaya” wordt genoemd. Het bergmassief is namelijk omhuld door dikke gletsjerlagen.

Deze veel conditie vergende vierduizender ligt in de Walliser Alpen en bestaat uit twee toppen. De oostelijke top werd voor het eerst beklommen door een vrouw!

Net iets meer dan 4000 m hoog is de Lagginhorn in de Walliser Alpen. Hoewel het een flinke klim is, is het vooral oppassen geblazen bij de moeilijke afdaling.

Van de beide tweeling-sneeuwpiramiden Pollux en Castor is Pollux de laagste en tevens minst zware. Het laatste stuk naar de top is echter niet te versmaden.

Een buitengewoon steile ijswand is kenmerkend voor de Lenzspitze, ook wel “Südlenz” genaamd. Hij maakt deel uit van de Mischabelgroep in de Walliser Alpen.

De Hobärghorn maakt deel uit van de Nadelgrat, een van de mooiste bergkammen in de Alpen waarvan de oversteek erg populair is. Meestal gaan bergbeklimmers op pad vanuit de Domhütte.

Een moeilijke en verraderlijke berg in de Walliser Alpen. Ook bekend als “De Mensenvreter” – dus alleen iets voor ervaren bergbeklimmers.

Zijn eerste beklimmer was een Oostenrijker genaamd Ludwig von Welden. De Ludwigshöhe, de zuidelijkste vierduizend meter hoge top van Zwitserland, kan via verschillende uitdagende routes worden beklommen.

De Allalinhorn maakt deel uit van het Mischabel-massief. Het is een van de minder moeilijke vierduizenders en is daarom zeer populair bij bergbeklimmers.

De Stecknadelhorn ziet er op het eerste gezicht niet erg spectaculair uit. Maar wie de berg in de Mischabelgroep beklimt, komt ook over de Nadelgrat – een absoluut hoogtepunt voor elke bergbeklimmer.

Overeenkomstig zijn naam is de Weissmies (Weiss Moos) bedekt met wit “mos”, ofwel sneeuw. Dit is de hoogste top van de Weissmiesgroep, in de buurt van Saas-Fee.

Hoewel de Strahlhorn technisch gezien niet erg moeilijk is, heb je er wel een goede conditie voor nodig. Hij ligt in de Walliser Alpen, boven Saas-Fee.

De bergkam van de Alphubel lijkt meer op een heuvel dan op een bergtop, maar de beklimming van deze vierduizender in de Allalingroep is niet te onderschatten en vergt een uitstekende conditie.

Niet ver van Zermatt troont de voor een groot deel in ijs gehulde Dent Blanche. Hij vormt de afsluiting van het dal van Zinal en is een zaak voor ervaren alpinisten.

De klim naar de Dent d'Hérens is een van de meest spectaculaire vierduizender-beklimmingen. De berg in de schaduw van de Matterhorn maakt deel uit van de bergkam op de grens tussen Italië en Zwitserland.

Vanuit elke windrichting toont de Rimpfischhorn zich van een andere kant: soms als een gletsjer, soms als een steil aflopende rotswand. De top is goed herkenbaar aan zijn gerimpelde bergkam.

Naamgever van deze vierduizender is de man die hem voor het eerst beklom: Joseph Zumstein. De Zumsteinspitze ligt midden in het Monte Rosa-massief, tussen de Dufourspitze en de Signalkuppe.