De fietskoerier met tijd. Op de fiets door de verborgen wijken van Bern.
Scrollen
Inleiding
Wanneer Ivo Magistretti door Bern fietst, voelt hij zich vrij. Hij houdt van de charme van de erg verschillende wijken in de stad. En van de mensen die in die wijken wonen. Zij hebben echt tijd voor elkaar. Dat vind je nergens anders, zegt Ivo.
Bern.
In deze hoofdstad heeft elke wijk zijn eigen karakter. De plaatsen zijn ontmoetingspunten, zowel voor de inwoners als voor toeristen.
Kaart
Naast hem UNESCO-werelderfgoed, onder hem de Aare. Zo begint Ivo's dag.
Scrollen
Al rappend naar zijn droombaan.
Ivo Magistretti is fietskoerier. In deze baan is hij gelukkiger dan ooit tevoren. De Berner, die al verschillende beroepen heeft uitgeoefend, is blij dat hij vandaag in de frisse lucht kan werken. Zijn droombaan fietskoerier heeft hij gevonden door te rappen. Hij maakte een filmpje van zichzelf terwijl hij door Bern fietst, en de tekst daarvoor rapte hij zelf. Zijn promotiefilmpje werd een virale hit.
Eerste halte chocoladetaart.
De dag is nog jong, het licht zacht. Ivo raast over de Lorrainebrug de Länggasse in, naar café Apfelgold. Hier wordt Ivo's favoriete chocoladetaart geserveerd. Hij haalt een fles Harass-appelsap op, die hij in de Marzili-wijk moet gaan bezorgen. Omdat de fietskoerier elk hoekje van Bern kent, is hij snel. Er is tijd genoeg voor een snel praatje.
In de wijken van Bern maken de mensen tijd voor elkaar en voor een praatje op tijd en stond. Een sterke eigenschap van deze stad.
De fietskoerier houdt van de geborgenheid van de wijken.
Scrollen
Elke wijk heeft zijn eigen gezicht.
Een espresso kreeg hij al bij het begin van zijn werkdag. In het bio-winkeltje Q-Laden. Dat bevindt zich vlak naast de fietskoeriercentrale in de Lorrainewijk, en het is meestal Ivo's eerste halte. Ook hier kent hij de uitbaters, ook hier neemt men de tijd. «Dat is gewoon Bern.» Deze zin gebruikt de fietskoerier vaak. Als hij het over Bern heeft, fonkelen zijn ogen.
Er zijn ontelbare binnenweggetjes en sluipwegen. Ik ken ze nog steeds niet allemaal.
In de zomer speelt het leven zich in en aan de Aare af.
Scrollen
Ivo stopt het Harass-appelsap in zijn enorme rugzak en verdwijnt richting Monbijoubrug bij de Kirchenfeldwijk. Zijn blik glijdt over de glasheldere, groenblauwe Aare en dan omhoog naar de lokale berg Gurten. Via een sluipweg en langs het cultuurcentrum Gaskessel bereikt hij de oever van de Aare en de wijk Marzili. Hier draait alles om het water.
Ivo heeft geen tijd voor een bad. Hij levert appelsap aan het restaurant Marzer. Het is gelegen in een rustig steegje, net ten zuiden van het parlementsgebouw. In het gezellige eethuis eet de voormalige chef een hapje.
Wanneer ik door Bern fiets, voel ik me vrij.
Aan de Aare staat er een glimlach op ieders gezicht.
Door het Mattequartier verhoogt Ivo nog eenmaal zijn tempo, voordat hij bij zijn laatste stopplaats, de pop-upbar Trybhouz, aankomt. Net zoals in alle wijken van Bern heerst hier de typische «Nume-nid-gsprängt»-cultuur. De perfecte plaats om de dag af te sluiten met een verfrissende duik in de Aare.