Zürich heeft gewoon alles: naast de ongeveer 60 musea en meer dan 100 kunstgalerieën is er een meer met veel zwemplekken, een veelzijdig cultureel aanbod voor nieuwsgierige stadsverkenners en zijn er zo'n 2000 restaurants. De wijken van Zürich zijn soms hip, soms multicultureel, soms industrieel, soms historisch, en ze zijn allemaal interessant om te ontdekken.

Toonaangevende instellingen als het Kunsthaus Zürich hebben contact met een gevarieerde galeriescène, die niet alleen internationaal gevestigde spelers omvat, maar ook veel jonge en innovatieve galerieën. Het aanbod wordt aangevuld met een fascinerende en levendige undergroundscene met creatieve off-spaces. Dat vind je – in verhouding tot de grootte van de stad – in geen enkele andere Europese metropool in deze dichtheid en diversiteit.

Dit geldt vooral voor het gebied rondom de Heimplatz, waar het Kunsthaus Zürich staat. Zo wordt hier al meer dan 100 jaar kunstgeschiedenis geschreven, op slechts een steenworp afstand van de plek waar de kunstenaarsgroep van Hugo Ball en Hans Arp het Cabaret Voltaire oprichtte in het hart van Niederdorf. Het huis wordt beschouwd als de geboorteplaats van de kunstbeweging Dada, die vanuit Zürich de hele wereld veroverde. En tot op de dag van vandaag heeft het Kunsthaus Zürich niets van zijn charisma verloren – want rond de Heimplatz heerst opnieuw een sfeer van optimisme.

Charlotte von Stotzingen weet veel van de trends en ontwikkelingen in de kunstwereld van Zürich. Als directeur van Zurich Art Weekend biedt ze de kunstscene in de grootste Zwitserse stad elk jaar een internationaal platform. Drie dagen lang openen particuliere en publieke kunstinstellingen, belangrijke galerieën en trendy buitenruimtes gemeenschappelijk hun deuren.

Telkens een week voordat Art Basel zijn deuren opent, wordt Zürich een weekend lang een hotspot van internationale kunst tijdens het Zurich Art Weekend. Naast de belangrijkste particuliere en openbare instellingen nemen bijna alle galerieën en projectruimten deel om hun werk aan het publiek te presenteren. Het programma wordt daarnaast aangevuld met een gevarieerd nevenprogramma bestaande uit kunstenaarsgesprekken, kunstwandelingen en speciale rondleidingen, alsmede symposia en paneldiscussies.

Ook Charlotte von Stotzingen stelt vast: De trendy wijk Zürich-West met zijn industriële verleden was lang hotspot van de kunstscène. Maar steeds meer galerieën zoeken echter opnieuw de nabijheid van de oude binnenstad en Kunsthaus Zürich. Verschillende recente openingen getuigen hiervan: neem bijvoorbeeld Galerie Presenhuber, die sinds begin 2020 een locatie in de buurt van het museum heeft. Hetzelfde geldt voor de Zürichse vestiging van de gerenommeerde galerie Lévy-Gorvy with Rumbler. Hauser & Wirth heeft onlangs ook twee filialen geopend aan de Rämistrasse – een boekhandel en een showroom.

Naast de vele nieuwkomers zijn er ook galeriehouders die al lang hun tent hebben opgeslagen bij Kunsthaus Zürich. Een van hen is Victor Gisler, oprichter van de galerie Mai 36. Sinds 1996 is de galerie van Gisler gevestigd aan de Rämistrasse, op slechts enkele minuten lopen van het Kunsthaus. Mai 36 is nu een van de belangrijkste galerieën van Zwitserland. Victor Gisler was 12 jaar lang lid van het Art Basel Comité en heeft in 2018 meegeholpen aan de oprichting van Zurich Art Weekend.

Mai 36 is gespecialiseerd in hedendaagse kunst en vertegenwoordigt zowel internationaal bekende kunstenaars als opkomende talenten. Op het programma staan kunstenaars met wie de galerie al sinds eind jaren tachtig samenwerkt, zoals John Baldessari, Stephan Balkenhol, Pia Fries, Matt Mullican, Thomas Ruff, Christoph Rütimann en Lawrence Weiner. Mai 36 werkt ook nauw samen met de erfgenamen van General Idea, Luigi Ghirri, Robert Mapplethorpe, Paul Thek en Rémy Zaugg. De galerie staat bekend om haar langdurige en consistente samenwerking met de kunstenaars die zij vertegenwoordigt.

Er heerst dus ongetwijfeld een optimistische sfeer rond het Kunsthaus Zürich. En met goede reden: in de herfst van 2021 wordt de uitbreiding van het Kunsthaus door de Britse architect David Chipperfield geopend. Daarmee wordt Kunsthaus Zürich het grootste kunstmuseum van Zwitserland. Samen met het bestaande gebouw vormt het kubusvormige gebouw een imposant geheel en biedt het extra tentoonstellingsruimte voor de hoogwaardige collectie van het Kunsthaus.

Kunsthaus Zürich beschikt over een van de grootste kunstcollecties van Zwitserland. Het staat bekend om zijn permanente collectie, maar ook om zijn internationaal vermaarde tijdelijke tentoonstellingen. Naast oude meesters zijn er belangrijke schilderijen van Picasso, Monet en Chagall, maar ook van talrijke hedendaagse Zwitserse kunstenaars zoals Fischli/Weiss of Sylvie Fleury. Het Kunsthaus heeft ook de grootste collectie met werken van de beroemde Zwitserse kunstenaar Alberto Giacometti, die vooral bekend is om zijn beeldhouwwerken.

Ook buiten het museum is kunst te bewonderen: sinds 1949 heeft de Hellepoort van Auguste Rodin een vaste plaats voor de ingang. Het acht ton wegende bronzen beeld stelt een visie voor op het hiernamaals, geïnspireerd op Dantes Inferno in de “Divina Commedia”. Dit beeldhouwwerk is onlangs aangevuld met een hedendaags werk, waarvan het effect pas echt duidelijk wordt bij het vallen van de avond: de licht- en video-installatie “Tastende Lichter” van de Zwitserse multimediakunstenares Pipilotti Rist, die in de avonduren gekleurde lichtpunten projecteert op de omringende gebouwen en oppervlaktes.

Maar wanneer 's avonds de lichten van de installatie van Pipilotti Rist aangaan en de galerieën en musea hun deuren sluiten, komt een andere culturele instelling vlak naast het Kunsthaus pas echt tot leven: het Schauspielhaus Zürich.

Het Schauspielhaus Zürich aan de Heimplatz geldt als een van de meeste gerenommeerde theaters in de Duitstalige wereld. Het Schauspielhaus Zürich werd in 1901 geopend in het gebouw “Pfauen” en heeft sindsdien het publiek verblijd met kritische en politiek relevante toneelstukken. Een aantal van de belangrijkste stukken van Bertolt Brecht beleefden hier hun wereldpremière en talrijke drama's van de Zwitsers Max Frisch en Friedrich Dürrenmatt gingen in “Pfauen” in première. Sinds 2000 worden de podia in het Schiffbau, ongeveer drie kilometer verderop, ook gebruikt door het Schauspielhaus Zürich. In het seizoen 2019/2020 hebben Benjamin von Blomberg en Nicolas Steman het roer overgenomen als artistiek leiders van het Schauspielhaus. Het Schauspielhaus is ook een boeiend adres voor internationale gasten: alle voorstellingen zijn voorzien van Engelse boventitels.