Alpenpassenroute

Acquacalda ligt aan de zuidelijke kant van de Lukmanierpas in het Bleniodal. Het landschap rond deze bergpas wordt vanwege zijn geologische en botanische rijkdom beschermd. Wat dat betreft past het centrum Pro Natura perfect in het kleine dorpje. Je ziet meteen hoe gevarieerd het landschap is: aan de overkant van de beek Brenno duikt de route in een schitterend bos met dennenbomen, lariksen, alpendennen en diverse wetlands. Na een uitgestrekte weide volgt een stijging door Rondadöira naar de bergpas Passo del Sole op 2375 m hoogte. Dalwaarts gaat het nu, met een prachtig uitzicht over het Pioradal. Net als de Lukmanierpas staat ook dit dal bekend om zijn rijke flora. Dat komt door de vele soorten gesteente. Kristallijne gesteenten en kalkhoudende dolomieten wisselen elkaar hier af.

Binnen zo'n anderhalf uur bereik je de Capanna Cadagno, de berghut even boven het idyllische meer en zijn waterval. Een natuurverschijnsel: de zeldzame stratificatie van het 21 meter diepe meer. Twee verschillend samengestelde waterlagen liggen hier bovenop elkaar. De onderste laag bevat totaal geen zuurstof, maar is rijk aan zoutoplossingen, en de bovenste bevat juist veel zuurstof maar bijna geen minerale zouten. Tussen beide lagen ontwikkelen zich fototrofe bacteriën die het water zijn rode kleur geven. Daarnaast vormen ze een biologische filter die voorkomt dat de lagen zich vermengen.

Verder omlaag naar het Lago Ritom kun je de marmotten horen fluiten en de watervalcascade Murinascia Grande horen razen. Langs de oever van het meer en door het mooie lariks- en alpendennenbos bereik je het stuwmeer. Sinds diens verhoging in 1953 is er 49 miljoen m3 water beschikbaar. Dat is goed voor een gemiddelde jaarlijkse productie van 150 miljoen kWh. Met andere woorden: genoeg stroom om 10.000 goederentreinen van Bellinzona naar Arth-Goldau te laten rijden. Vanaf het meer gaat het steil bergafwaarts naar Altanca en daarna wandel je vooral langs de snelweg. Ongeveer halverwege de afdaling steek je de kabelspoorweg van Ritom over. Met een stijging van maximaal 87,8% is dit een van de steilste kabelspoorwegen ter wereld. Nu is het niet ver meer tot Airolo, eindbestemming van deze lange en fysiek veeleisende etappe.