De metropool in het oosten van Zwitserland verandert voor de kerst in een sterrenstad. Heel dichtbij ligt het plaatsje Wienacht. Hier woont het Kerstkind.

Het is winderig in Wienacht. De oude, waardige huizen weerstaan de koude lucht. De dunne sneeuwlaag hult Appenzellerland in een winters gewaad. Door de nevel is het Bodenmeer aan het anders prachtige uitzicht onttrokken. In het dorp met 450 zielen heerst een innemende stilte. Dat is hier boven het hele jaar zo.

Iemand die zich in de stilte prima op zijn gemak voelt; iemand die de geborgenheid, de afzondering en het ruwe klimaat van Wienacht nodig heeft om te leven, is het Kerstkind. Hij leeft teruggetrokken in een eenvoudig huisje en is elk jaar weer in de periode voor de kerst erg druk. Ook vandaag neemt hij een flinke stapel brieven uit zijn brievenbus. Alle brieven hebben hetzelfde adres: “Aan het Kerstkind, 9405 Wienacht” en ze komen van overal ter wereld. Uit Japan, Brazilië, Duitsland.

Willi Würzer was lang hoofd van het postkantoor Wienacht-Tobel. Dat is de exacte naam van het gehucht. Vanwege de naam stuurden Zwitsers altijd al kerstbrieven naar het Kerstkind in Wienacht-Tobel. Via het internet verspreidde het verhaal zich verder en momenteel schrijven mensen uit de hele wereld brieven naar de gepensioneerde.

Zorgvuldig opent het Kerstkind elke afzonderlijke brief en leest ze. Het Kerstkind bestaat. Dat wij op een bepaald moment besloten hebben om niet meer aan hem te geloven, is niet alleen jammer, maar vooral ook verkeerd. Want hier zit hij. Zijn burgerlijke naam is Willi Würzer. De man is gepensioneerd en heeft een Zwitsers paspoort. 

Wanneer Willi Würzer zijn “Kerstkind-Post” leest, komt er steeds weer een glimlach op zijn lippen en knikt hij tevreden. Hij krijgt al 30 jaar lang rond 200 zulke brieven vóór de kerst. Hij leest elke brief, sorteert en beantwoordt ze. “Inmiddels zijn het er ongeveer 5000”, zegt hij. De meeste zijn kleurrijk en van kinderen. “De mooie regels geven mij veel.” De verlanglijstjes zijn echter niet altijd vrolijk. Vooral brieven van kinderen met zieke ouders gaan Willi Würzer zeer aan het hart.

De gepensioneerde was vroeger hoofd van het postkantoor in Wienacht. Het postkantoor werd in 2003 gesloten. De kerstpost landt desondanks gewoon nog in zijn postbus en hij gaat gewoon door met wat hij altijd voor de kerst deed. HIj leest en beantwoordt “Kerstkind-brieven”. De wensen zijn in de loop der jaren veranderd. Vroeger ging het hoofdzakelijk om houten speelgoed; vandaag de dag wensen kinderen zich echter alleen nog maar “techniek”. Hij kan de wensen niet vervullen. Hij kan er echter wel aan bijdragen dat de kinderen “wat langer aan zo iets prachtigs als het Kerstkind blijven geloven.”

Soms verlaat het Kerstkind Würzer zijn woonplaats Wienacht en gaat dan naar het nabijgelegen St.Gallen. Deze stad verandert tijdens de adventstijd in een sterrenstad. 700 grote sterren stralen boven de bezoekers en geven de kerstmarkt, de pleinen en de hele oude binnenstad een magische uitstraling. Bijna elke Zwitserse stad draagt in de tijd vóór het grote feest haar individuele kerstkledij. Willi Würzer houdt van de ontspannen sfeer en laat zich door de aanbiedingen inspireren. 

Zijn favoriete plek is de Klosterplatz, het hart van het abdijdistrict, dat onderdeel uitmaakt van het UNESCO-werelderfgoed. Hier staat een gigantische, 17 meter hoge dennenboom. Deze is versierd met duizenden lampjes en geeft St. Gallen een sprookjesachtige sfeer. Bijna ongemerkt loopt Willi Würzer naar de kerstboom en hangt iets aan een tak. Wat het is en of hij dat elk jaar doet, blijft zijn geheim. 

“Het Kerstkind kan niet alles verraden”, zegt hij met zachte stem en gaat weer op weg in de richting Wienacht. Daar wacht heel veel Kerstkind-post op hem.