Powstanie Konfederacji Szwajcarskiej

Akt Konfederacji Szwajcarskiej i Rütli Oath

Akt Konfederacji, pochodzi z początku sierpnia 1291 r. Jest jednym z najbardziej znanych aktów konfederacji. W popularnej i tradycyjnej historiografii jest uważany za jedyny dokument ustanawiający Konfederację Szwajcarską. Wówczas Rząd Federalny składał się z lokalnych elit w dolinach Uri, Schwyz i Unterwalden (lub Nidwalden, jak mówi dokument o "dolnej dolinie").Te trzy doliny są powszechnie uważane jako pierwsze lub oryginalne kantony Konfederacji. Akt Konfederacji jest zachowany i wystawiony w>Muzeum Konfederacji Szwajcarskiej w mieście Schwyz. Akt Konfederacji był dokumentem prawnym, który miał na celu zapewnienie pokoju po smierci króla niemieckiego Rudolfa I († 15 lipca 1291 r.). Tylko dwa z siedmiu punktów są istotne w razie pomocy na wypadek wojny, podczas gdy zdecydowana większość umowy dotyczyła kwestii prawa karnego i cywilnego.
Do około 1890 r., stara tradycja głosiła, że Przysięga Rütli była rzeczywistą podstawą sojuszu dawnych konfederatów i datowana jest na 1307 r. Mówi się, że przysięga została zrealizowana w Rütliwiese (łąka) na stoku Seelisberg, na lewym brzegu Jeziora Czterech Kantonów. To własnie tam, przedstawiciele pierwotnych kantonów Uri, Schwyz i Unterwalden (obecnie podzielony na Obwalden i Nidwalden) przysięgli sobie wzajemną pomoc.


Prawdopodobnie podobne sojusze były zawierane już wcześniej, ale Przysięga Rütli była udokumentowana na piśmie. Podobnie jak w przypadku Aktu Konfederacji Szwajcarskiej, było to następstwem śmierci cesarza niemieckiego Rudolfa Habsburga, który zagwarantował Szwajcarii względną wolność.Obawiając się nowego władcy, który mogł zabrać prawa i wolność, trzy wspólnoty połączyły się, tworząc sojusz.

Wilhelm Tell

Imię Wilhelm Tell jest związane z wydarzeniai wokół Przysięgi Rütli. Przypuszcza sie, że zabił on niegodziwego komornika, Gessler, którego Habsburgscy panowie mieli podstawić do prowadzenia ich interesów i zabrania wolności miejscowym ludziom. Wiele wątpliwości zostało rzuconych na autentycznoć tej historii, ale odzwieciedla to obawy rówieśników Tella.

Konsolidacja i rozwój

Jeszcze przed Przysięgą Rütli, Habsburgowie, którzy władali sporą częścią Szwajcarii Środkowej, rozszerzyli swoją potęgę na wschód od Austrii.


Ich głód władzy wciąż nie był zaspokojony. Chcieli umocnienia ich władzy na obszarze wzdłuż trasy Gottharda i odzyskać utracone tereny. Konfederaci byli świadomi niebezpieczeństwa i zdeterminowani by bronić się przed Habsburgami. W bitwie podMorgarten w 1315 r. mała jednostka wojsk Konfederacji pokonała armię austriacką.


Konfederacja stopniowo powiększyła się w ciągu 40 lat po Morgarten. Lucerna dołączyła do Konfederacji w 1332 r., Zurych w 1351 r., Glarus i b>Zug w 1352 r., a Berno w 1353 r. W owym czasie pojęcie "kanton" nie było jeszcze używane. Członkowie Konfederacji w 1353 r. byli nazywani "Orte" (miejsca). Od 1353 do 1481 r. skład konfederacji pozostał bez zmian.


Chociaż inne sojusze były zawierane w imperium Habsburgów, Konfederacja Szwajcarii była wyjątkiem. Nigdzie indziej nie były zawierane sojusze obejmujące obszary miejskie i wiejskie. Jednak w Szwajcarii, obszary wiejskie zostały wchłonięte przez miasta.

Zwycięstwa Konfederacji

Konfederaci wyróżniali się od podobnych lig w innych miejscach cesarstwa, dzięki ich sukcesom w podważeniu rządów magnaterii.


Ich bunty przeciwko władcom - zwłaszcza Habsburgom - nie zawsze były dobrze zorganizowane, ale członkowie Konfederacji wspeirali siebie nawzajem (oprócz Morgarten, oraz Sempach niedaleko Lucerny w 1386 r. i w Näfels blisko Glarus w 1388 r.)


Habsburgowie nigdy całkowicie nie otrząsneli się z dwóch porażek w Sempach i Näfels. Pewność konfederatów została znacznie wzmocniona. Bitwa pod Sempach dała nawet narodowego bohatera Arnolda von Winkelrieda, który powiedział, że rzucając się na kopie wroga, pokonałby drogę przez linię nieprzyjaciela, dla konfederatów. Nikt nie wie na pewno, czy historia jest prawdziwa czy nie. Pewne jest to, że po raz pierwszy został wspomniany na piśmie (w balladzie) w 1533 r.

Powiększone terytorium, stałe członkostwo

Od ponad wieku żaden nowy członek nie został przyjęty do Konfederacji, podczas gdy terytorium sojuszu rozrastało się.


W 1415 r., Konfederaci podbili Aargau, który do tego czasu był częścią Austrii. Większość Aargau została podzielona pomiędzy Berno, Zurych i Lucerne, a pozostały teren był zarządzany pod "wspólnym zwierzchnictwem". Ten sam los przytrafił się austriackiemu Thurgau, który został zdobyty w 1460 r. przez siedmiu członków Konfederacji i kolejno był zarządzany przez komorników.


Appenzell i Toggenburg (ostatni jest obecnie częścią kantonu St. Gallen), klasztor i miasto St. Gallen, Szafuza, Fryburg, Biel i Solothurn przeszły pod kontrolę Konfederacji, tzw.Associated Places.

Poddani i sojusznicy

Stosunki między konfederatami i innymi częściami obecnej Szwajcarii przybrały różne formy, począwszy od poddania do wolności wyboru i rodzaju władzy.


Najmniejszą wolnością cieszyły się tereny administrowane jako "wspólne zwierzchnictwo". Konkretnie, oznaczało to wyznaczenie kolejno komorników przez członków Konfederacji.
Przedstawiciele miejscy Konfederacji także mieli swoich własnych poddanych, np. tereny wiejskie w okolicy miast. Poddani (Landschaft w języku niemieckim) często cieszyli się sporą autonomią, a niektórzy nawet mogli wyznaczyć własne, lokalne władze.
Inne miejsca były stopniowo przyłączane zgodnie z warunkami Burgrecht, sojuszu z miastami, klasztorami lub szlachcicem. W ogóle, sojusznicy dostarczali wojsko w zamian za dostęp do miejskich rynków. Berno używało tego systemu to poszerzenia władzy na zachód.
W końcu, były tam tereny znane jako "Associated Places", których status stale się zmieniał. Niektóre dołączyły do Konfederacji jako pełnoprawni członkowie, podczas gdy inni stali się protektorami.

Powiązane linki